Durga Suktam
दुर्गा सूक्तम् • दुर्गासूक्तम्
About
Durga Suktam is a powerful Vedic hymn from the Mahanarayana Upanishad, dedicated to Goddess Durga. The hymn invokes Agni (fire god) in the form of Jatavedas to help devotees cross over difficulties, just as one crosses a river by boat. Durga literally means 'one who helps overcome difficulties' and the hymn seeks her grace to overcome all obstacles, sins, and dangers in life. It is one of the most important hymns for protection and overcoming adversity.
दुर्गा सूक्तम् महानारायण उपनिषद का एक शक्तिशाली वैदिक स्तोत्र है, जो देवी दुर्गा को समर्पित है। यह स्तोत्र अग्नि देव को जातवेदस के रूप में आह्वान करता है ताकि भक्त कठिनाइयों को पार कर सकें, जैसे कोई नाव से नदी पार करता है। दुर्गा का शाब्दिक अर्थ है 'कठिनाइयों को पार कराने वाली' और यह स्तोत्र जीवन में सभी बाधाओं, पापों और खतरों को दूर करने के लिए उनकी कृपा मांगता है।
Quick Reference
Benefits
- Protection from all dangers and difficulties
- Removal of obstacles and negative forces
- Overcoming enemies and adversaries
- Purification from sins and negative karma
- Divine protection during difficult times
- Courage and strength to face challenges
- Freedom from fear and anxiety
- Blessings of Goddess Durga
When to Recite
| Days | Tuesday, Friday, Ashtami, Navami, Navratri |
| Times | Morning, Evening, During Durga puja |
| Occasions | Navratri festival, Durga puja, Facing difficulties, Protection rituals, Overcoming obstacles, Before important endeavors |
| Recommended Count | Once, 9 times, 11 times, or 108 times |
Verses
जातवेदसे सुनवाम सोममरातीयतो निदहाति वेदः । स नः पर्षदति दुर्गाणि विश्वा नावेव सिन्धुं दुरितात्यग्निः ॥
jātavedase sunavāma somam arātīyato nidahāti vedaḥ | sa naḥ parṣad ati durgāṇi viśvā nāveva sindhuṁ duritāty agniḥ ||
तामग्निवर्णां तपसा ज्वलन्तीं वैरोचनीं कर्मफलेषु जुष्टाम् । दुर्गां देवीं शरणमहं प्रपद्ये सुतरसि तरसे नमः ॥
tām agni-varṇāṁ tapasā jvalantīṁ vairocanīṁ karma-phaleṣu juṣṭām | durgāṁ devīṁ śaraṇam ahaṁ prapadye sutarasi tarase namaḥ ||
अग्ने त्वं पारया नव्यो अस्मान् स्वस्तिभिरति दुर्गाणि विश्वा । पूश्च पृथ्वी बहुला न उर्वी भवा तोकाय तनयाय शंयोः ॥
agne tvaṁ pārayā navyo asmān svastibhir ati durgāṇi viśvā | pūś ca pṛthvī bahulā na urvī bhavā tokāya tanayāya śaṁyoḥ ||
विश्वानि नो दुर्गहा जातवेदः सिन्धुं न नावा दुरितातिपर्षि । अग्ने अत्रिवन्मनसा गृणानोऽस्माकं बोध्यविता तनूनाम् ॥
viśvāni no durgahā jātavedaḥ sindhuṁ na nāvā duritāti parṣi | agne atrivat manasā gṛṇāno'smākaṁ bodhy avitā tanūnām ||
पृतनाजितं सहमानमुग्रमग्निं हुवेम परमात्सधस्थात् । स नः पर्षदति दुर्गाणि विश्वा क्षामद्देवो अति दुरितात्यग्निः ॥
pṛtanā-jitaṁ sahamānam ugram agniṁ huvema paramāt sadhasthāt | sa naḥ parṣad ati durgāṇi viśvā kṣāmad devo ati duritāty agniḥ ||
प्रत्नोषि कमीड्यो अध्वरेषु सनाच्च होता नव्यश्च सत्सि । स्वां चाग्ने तनुवं पिप्रयस्वास्मभ्यं च सौभगमायजस्व ॥
pratnoṣi kam īḍyo adhvareṣu sanāc ca hotā navyaś ca satsi | svāṁ cāgne tanuvaṁ piprayasvāsmabhyaṁ ca saubhagam āyajasva ||
गोभिर्जुष्टमयुजो निषिक्तं तवेन्द्र विष्णोरनुसंचरेम । नाकस्य पृष्ठमभि संवसानो वैष्णवीं लोक इह मादयन्ताम् ॥
gobhir juṣṭam ayujo niṣiktaṁ tavendra viṣṇor anusaṁcarema | nākasya pṛṣṭham abhi saṁvasāno vaiṣṇavīṁ loka iha mādayantām ||
