Shiva Mahimna Stotram
शिव महिम्न स्तोत्रम् • शिवमहिम्नस्तोत्रम्
About
Shiva Mahimna Stotram is one of the most revered hymns dedicated to Lord Shiva, composed by the Gandharva king Pushpadanta. According to legend, Pushpadanta used to steal flowers from King Chitraratha's garden. When caught by divine means, he composed this magnificent stotra praising Shiva's infinite glory to seek forgiveness. The stotra describes the transcendent nature of Shiva that cannot be fully comprehended.
शिव महिम्न स्तोत्रम् भगवान शिव को समर्पित सबसे पूज्य स्तोत्रों में से एक है, जिसकी रचना गंधर्वराज पुष्पदंत ने की थी। कथा के अनुसार, पुष्पदंत राजा चित्ररथ के बगीचे से फूल चुराते थे। दिव्य उपायों से पकड़े जाने पर, उन्होंने क्षमा पाने के लिए शिव की अनंत महिमा का वर्णन करते हुए यह भव्य स्तोत्र रचा।
Quick Reference
Benefits
- Grants Shiva's infinite blessings
- Destroys all sins and karmic debts
- Brings peace and spiritual elevation
- Fulfills all desires
- Protects from all dangers
- Leads to moksha (liberation)
- Removes fear of death
- Grants eloquence and wisdom
When to Recite
| Days | Monday, Pradosh, Shivaratri |
| Times | Morning, Evening, Pradosh Kaal |
| Occasions | Maha Shivaratri, Shravan Month, Pradosh Vrat |
| Recommended Count | 1, 3, or 11 times daily |
Verses
महिम्नः पारं ते परमविदुषो यद्यसदृशी स्तुतिर्ब्रह्मादीनामपि तदवसन्नास्त्वयि गिरः। अथाऽवाच्यः सर्वः स्वमतिपरिणामावधि गृणन् ममाप्येष स्तोत्रे हर निरपवादः परिकरः॥
Mahimnah Param Te Paramavidusho Yadyasadrishi Stutir Brahmadinam Api Tadavasannas Tvayi Girah Athavachyah Sarvah Svamatiparinamaavadhi Grinan Mamapyesha Stotre Hara Nirapavadah Parikarah
अतीतः पन्थानं तव च महिमा वाङ्मनसयोः अतद्व्यावृत्त्या यं चकितमभिधत्ते श्रुतिरपि। स कस्य स्तोतव्यः कतिविधगुणः कस्य विषयः पदे त्वर्वाचीने पतति न मनः कस्य न वचः॥
Atitah Panthanam Tava Cha Mahima Vanmanasayoh Atadvyavrittya Yam Chakitamabhidhatte Shrutirapi Sa Kasya Stotavyah Katividhagunah Kasya Vishayah Pade Tvarvachine Patati Na Manah Kasya Na Vachah
मधुस्फीता वाचः परमममृतं निर्मितवतः तव ब्रह्मन् किं वागपि सुरगुरोर्विस्मयपदम्। मम त्वेतां वाणीं गुणकथनपुण्येन भवतः पुनामीत्यर्थेऽस्मिन् पुरमथन बुद्धिर्व्यवसिता॥
Madhusphita Vachah Paramamritam Nirmitavatah Tava Brahman Kim Vagapi Suraguror Vismayapadam Mama Tvetam Vanim Gunakathana Punyena Bhavatah Punamityarthesmin Puramathana Buddhir Vyavasita
तवैश्वर्यं यत्तज्जगदुदयरक्षाप्रलयकृत् त्रयीवस्तु व्यस्तं तिसृषु गुणभिन्नासु तनुषु। अभव्यानामस्मिन् वरद रमणीयामरमणीं विहन्तुं व्याक्रोशीं विदधत इहैके जडधियः॥
Tavaishvaryam Yattaj Jagadudayarakshaapralayakrit Trayivastu Vyastam Tisrishu Gunabhinnasu Tanushu Abhavyanam Asmin Varada Ramaniyamaramanim Vihantum Vyakroshim Vidadhata Ihaike Jadadhiyah
किमीहः किंकायः स खलु किमुपायस्त्रिभुवनं किमाधारो धाता सृजति किमुपादान इति च। अतर्क्यैश्वर्ये त्वय्यनवसर दुःस्थो हतधियः कुतर्कोऽयं कांश्चित् मुखरयति मोहाय जगतः॥
Kimihah Kimkayah Sa Khalu Kimupayastribhuvanam Kimadharo Dhata Srijati Kimupadan Iti Cha Atarkyaishvarye Tvayyanavasara Dustho Hatadhiyah Kutarkoyam Kamshchit Mukharayati Mohaya Jagatah
अजन्मानो लोकाः किमवयववन्तोऽपि जगतां अधिष्ठातारं किं भवविधिरनादृत्य भवति। अनीशो वा कुर्याद् भुवनजनने कः परिकरो यतो मन्दास्त्वां प्रत्यमरवर संशेरत इमे॥
Ajanmano Lokah Kimavayavavantopi Jagatam Adhishthataram Kim Bhavavidhiranaaditya Bhavati Anisho Va Kuryad Bhuvanajanane Kah Parikaro Yato Mandas Tvam Pratyamaravara Samsherata Ime
त्रयी वेद्यं हृद्यं त्रिपुरहर शम्भो शिवतनुं स्थितेः सत्त्वं तद्भावकमपि च शुद्धं सुवपुषम्। त्रयीं तिस्रो वृत्तीस्त्रिभुवनमथो त्रीनपि सुरान् अकार्षीत् त्वत्पूर्वं कतिविधगुणः कस्य विषयः॥
Trayi Vedyam Hridyam Tripurahara Shambho Shivatanum Sthiteh Sattvam Tadbhavakamapi Cha Shuddham Suvapusham Trayim Tisro Vrittis Tribhuvanam Atho Trinapi Suran Akarshit Tvatpurvam Katividhagunah Kasya Vishayah
अभिन्नस्यानन्दं विमलमखिलं वेद्यमवतु सदानन्दं मेऽन्तःकरणमवनं शंभुमहिमा। किमीहे किं कायः स खलु किमुपायस्त्रिभुवनं किमाधारो धाता किमिति कथया नो वदसि किम्॥
Abhinnasyanandam Vimalam Akhilam Vedyam Avatu Sadanandam Meantahkaranam Avanam Shambhu Mahima Kimihe Kim Kayah Sa Khalu Kimupayastribhuvanam Kimadharo Dhata Kimiti Kathaya No Vadasi Kim
मनो वाक् वैकुण्ठे मनसि च पदे वा गिरि सुते त्वदुन्मेषे ज्ञाने स्पृशति यदनाद्यन्तमहिमा। इयं ते स्तुत्यर्थे जगदुदयरक्षाप्रलयगा विचित्रा शक्तिर्वा कथय कथमस्मिन् स्तुतिपदम्॥
Mano Vak Vaikunthe Manasi Cha Pade Va Girisute Tvadunmeshe Jnane Sprishati Yadanadyantamahima Iyam Te Stutyarthe Jagadudayarakshaapralayaga Vichitra Shaktirva Kathaya Kathamasmin Stutipadam
त्रयी साङ्ख्यं योगः पशुपतिमतं वैष्णवमिति प्रभिन्ने प्रस्थाने परमिदमदः पथ्यमिति च। रुचीनां वैचित्र्यादृजुकुटिलनानापथजुषां नृणामेको गम्यस्त्वमसि पयसामर्णव इव॥
Trayi Sankhyam Yogah Pashupatimam Vaishnavam Iti Prabhinne Prasthane Paramidamadah Pathyamiti Cha Ruchinam Vaichitryad Rijukutila Nanapathajusham Nrinameko Gamyastvamasi Payasamarnava Iva
महोक्षः खट्वाङ्गं परशुरजिनं भस्म फणिनः कपालं चेतीयत्तव वरद तन्त्रोपकरणम्। सुरास्तां तामृद्धिं दधति तु भवद्भूप्रणिहितां न हि स्वात्मारामं विषयमृगतृष्णा भ्रमयति॥
Mahokshah Khatvangam Parashurajinam Bhasma Phaninah Kapalam Chetiyattava Varada Tantropakaranam Surastam Tamriddhim Dadhati Tu Bhavadbhupranihitam Na Hi Svatmaramam Vishayamrigatrishna Bhramayati
ध्रुवं कश्चित् सर्वं सकलमपरस्त्वध्रुवमिदं परो ध्रौव्याध्रौव्ये जगति गदति व्यस्तविषये। समस्तेऽप्येतस्मिन् पुरमथन तैर्विस्मित इव स्तुवन् जिह्रेमि त्वां न खलु ननु धृष्टा मुखरता॥
Dhruvam Kashchit Sarvam Sakalamparastvadhruvam Idam Paro Dhrauvyadhrauvye Jagati Gadati Vyastavishaye Samastepyetasmin Puramathana Tairvismita Iva Stuvan Jihremi Tvam Na Khalu Nanu Dhrishta Mukharata
तवैश्वर्यं यत्नाद्यदुपरि विरिञ्चिर्हरिरधः परिच्छेत्तुं यातावनलमनलस्कन्धवपुषः। ततो भक्तिश्रद्धाभरगुरुगृणद्भ्यां गिरिश यत् स्वयं तस्थे ताभ्यां तव किमनुवृत्तिर्न फलति॥
Tavaishvaryam Yatnad Yadupari Virinchir Hairadhah Parichhettum Yatav Analam Analaskandha Vapushah Tato Bhaktishraddha Bhara Guru Grinadbhyam Girisha Yat Svayam Tasthe Tabhyam Tava Kimanuvrittir Na Phalati
अयत्नादासाद्य त्रिभुवनमवैरव्यतिकरं दशास्यो यद्बाहूनभृत रणकण्डूपरवशान्। शिरःपद्मश्रेणीरचितचरणाम्भोरुहबलेः स्थिरायास्त्वद्भक्तेस्त्रिपुरहर विस्फूर्जितमिदम्॥
Ayatnad Asadya Tribhuvanam Avairavyatikaram Dashasyo Yadbahuun Abhrita Ranakandu Paravasham Shirahpadmashrenee Rachita Charanambhoruha Baleh Sthirayastvad Bhaktes Tripurahara Visphurjitam Idam
यदृद्धिं सुत्राम्णो वरद परमोच्चैरपि सतीं अधश्चक्रे बाणः परिजनविधेयत्रिभुवनः। न तच्चित्रं तस्मिन् वरिवसितरि त्वच्चरणयोः न कस्यापि उन्नत्यै भवति शिरसस्त्वय्यवनतिः॥
Yadriddhim Sutramno Varada Paramochchairapi Satim Adhashchakre Banah Parijana Vidheya Tribhuvanah Na Tachchitram Tasmin Varivasitari Tvaccharanayoh Na Kasyapi Unnatyai Bhavati Shirasastvayya Vanatih
अकाण्डब्रह्माण्डक्षयचकितदेवासुरकृपा विधेयस्यासीद्यस्त्रिनयन विषं संहृतवतः। स कल्माषः कण्ठे तव न कुरुते न श्रियमहो विकारोऽपि श्लाघ्यो भुवनभयभङ्गव्यसनिनः॥
Akanda Brahmanda Kshaya Chakita Devasura Kripa Vidheyasyaseed Yastrinayan Visham Samhritavatah Sa Kalmashah Kanthe Tava Na Kurute Na Shriyamaho Vikaropi Shlaghyo Bhuvana Bhaya Bhanga Vyasaninah
असिद्धार्था नैव क्वचिदपि सदेवासुरनरे निवर्तन्ते नित्यं जगति जयिनो यस्य विशिखाः। स पश्यन्नीश त्वामितरसुरसाधारणमभूत् स्मरः स्मर्तव्यात्मा न हि वशिषु पथ्यः परिभवः॥
Asiddhaartha Naiva Kvachidapi Sadevasuranare Nivartante Nityam Jagati Jayino Yasya Vishikhah Sa Pashyannisha Tvamitara Surasadharanam Abhut Smarah Smartavyatma Na Hi Vashishu Pathyah Paribhavah
मही पादाघाताद्व्रजति सहसा संशयपदं पदं विष्णोर्भ्राम्यद्भुजपरिघरुग्णग्रहगणम्। मुहुर्द्यौर्दौस्थ्यं यात्यनिभृतजटोत्तम्भितजगत् जगद्रक्षायै त्वं नटसि ननु वामैव विभुता॥
Mahi Padaghatad Vrajati Sahasa Samshayapadam Padam Vishnorbhramyad Bhuja Parigha Rugna Grahganam Muhurdyaurdausthyam Yatyani Bhritajatottambhita Jagat Jagadrakshayai Tvam Natasi Nanu Vamaiva Vibhuta
वियद्व्यापी तारागणगुणितफेनोद्गमरुचिः प्रवाहो वारां यः पृषतलघुदृष्टः शिरसि ते। जगद्द्वीपाकारं जलधिवलयं तेन कृतमि- त्यनेनैवोन्नेयं धृतमहिम दिव्यं तव वपुः॥
Viyadvyapi Taragana Gunitaphenodgama Ruchih Pravaho Vaaram Yah Prishatalaghudrishtah Shirasi Te Jagaddvipakaram Jaladhivalayam Tena Kritami Tyanenaivonn Eyam Dhritamahima Divyam Tava Vapuh
रथः क्षोणी यन्ता शतधृतिरगेन्द्रो धनुरथो रथाङ्गे चन्द्रार्कौ रथचरणपाणिः शर इति। दिधक्षोस्ते कोऽयं त्रिपुरतृणमाडम्बरविधिः विधेयैः क्रीडन्त्यो न खलु परतन्त्राः प्रभुधियः॥
Rathah Kshoni Yanta Shatadhritir Agendro Dhanuratho Rathange Chandrarkau Rathacharanapanih Shara Iti Didhakshoste Koyam Tripuratrinamadambara Vidhih Vidheyaih Kridantyo Na Khalu Paratantrah Prabhudhiyah
हरिस्ते साहस्रं कमलबलिमाधाय पदयोः यदेकोने तस्मिन् निजमुदहरन्नेत्रकमलम्। गतो भक्त्युद्रेकः परिणतिमसौ चक्रवपुषा त्रयाणां रक्षायै त्रिपुरहर जागर्ति जगताम्॥
Hariste Sahasram Kamala Balim Adhaya Padayoh Yadekone Tasmin Nija Mudaharan Netrakamalam Gato Bhaktyudrekah Parinatim Asau Chakravapusha Trayanam Rakshayai Tripurahara Jagarti Jagatam
क्रतौ सुप्ते जाग्रत्त्वमसि फलयोगे क्रतुमतां क्व कर्म प्रध्वस्तं फलति पुरुषाराधनमृते। अतस्त्वां सम्प्रेक्ष्य क्रतुषु फलदानप्रतिभुवं श्रुतौ श्रद्धां बद्ध्वा दृढपरिकरः कर्मसु जनः॥
Kratau Supte Jagrat Tvamasi Phalayoge Kratumatam Kva Karma Pradhvastam Phalati Purusharadhanam Rite Atastvam Samprekshy Kratushu Phaladana Pratibhuvam Shrutau Shraddham Baddhva Dridhaparikara Karmasu Janah
क्रियादक्षो दक्षः क्रतुपतिरधीशस्तनुभृतां ऋषीणामार्त्विज्यं शरणद सदस्याः सुरगणाः। क्रतुभ्रंशस्त्वत्तः क्रतुफलविधानव्यसनिनो ध्रुवं कर्तुः श्रद्धाविधुरमभिचाराय हि मखाः॥
Kriyadaksho Dakshah Kratupatiradheeshas Tanubhritam Rishinam Artvijyam Sharanada Sadasyah Suraganah Kratubhramshastvatah Kratuphalavishana Vyasanino Dhruvam Kartuh Shraddhavidhuramabhicharaya Hi Makhah
प्रजानाथं नाथ प्रसभमभिकं स्वां दुहितरं गतं रोहिद्भूतां रिरमयिषुमृष्यस्य वपुषा। धनुष्पाणेर्यातं दिवमपि सपत्राकृतममुं त्रसन्तं तेऽद्यापि त्यजति न मृगव्याधरभसः॥
Prajanatham Natha Prasabham Abhikam Svam Duhitaram Gatam Rohidbhutam Riramayishum Rishyasya Vapusha Dhanushpaner Yatam Divam Api Sapatrakritam Amum Trasantam Teadyapi Tyajati Na Mrigavyadharabhsah
स्वलावण्यशंसा धृतधनुषमह्नाय तृणवत् पुरः प्लुष्टं दृष्ट्वा पुरमथन पुष्पायुधमपि। यदि स्त्रैणं देवी यमनिरतदेहार्धघटनात् अवैति त्वामद्धा बत वरद मुग्धा युवतयः॥
Svalavanya Shamsa Dhritadhanusham Ahnaya Trinavat Purah Plushtam Drishtva Puramathana Pushpayudham Api Yadi Strainam Devi Yamaniratadhardhaghatanat Avaiti Tvamaddha Bata Varada Mugdha Yuvatayah
श्मशानेष्वाक्रीडा स्मरहर पिशाचाः सहचराः चिताभस्मालेपः स्रगपि नृकरोटीपरिकरः। अमङ्गल्यं शीलं तव भवतु नामैवमखिलं तथापि स्मर्तॄणां वरद परमं मङ्गलमसि॥
Shmashaaneshu Aakrida Smarahara Pishachah Sahacharah Chitabhasmalepah Sragapi Nrikarotee Parikarah Amangalyam Sheelam Tava Bhavatu Namaivam Akhilam Tathapi Smartrinam Varada Paramam Mangalam Asi
मनः प्रत्यक्चित्ते सविधमविधायात्तमरुतः प्रहृष्यद्रोमाणः प्रमदसलिलोत्सङ्गितदृशः। यदालोक्याह्लादं ह्रद इव निमज्ज्यामृतमये दधत्यन्तस्तत्त्वं किमपि यमिनस्तत्किल भवान्॥
Manah Pratyakchitte Savidham Avidhayatta Marutah Prahrishyadromanah Pramadasalilot Sangitadrishah Yadalokya Ahladam Hrada Iva Nimajjyamritamaye Dadhatyantastattvam Kimapi Yaminastat Kila Bhavan
त्वमर्कस्त्वं सोमस्त्वमसि पवनस्त्वं हुतवहः त्वमापस्त्वं व्योम त्वमु धरणिरात्मा त्वमिति च। परिच्छिन्नामेवं त्वयि परिणता बिभ्रतु गिरं न विद्मस्तत्त्वं वयमिह तु यत्त्वं न भवसि॥
Tvamarka Stvam Somastvamasi Pavanastvam Hutavahah Tvamapastvam Vyoma Tvamu Dharanir Atma Tvamiti Cha Parichchhinnam Evam Tvayi Parinata Bibhratu Giram Na Vidmastattvam Vayam Iha Tu Yattvam Na Bhavasi
त्रयीं तिस्रो वृत्तीस्त्रिभुवनमथो त्रीनपि सुरान् अकार्षीत्त्वं पूर्वं विधिमखिलमाप्यत्रिभिरिदम्। त्वमीशानस्त्वं च शिव उत सदाशिव इति त्रयीमेतां तिस्रो विभिदुषि गुणात्मा त्रयमिव॥
Trayim Tisro Vrittis Tribhuvanam Atho Trinapi Suran Akarshittvam Purvam Vidhim Akhilam Apyatribhir Idam Tvam Ishanstvam Cha Shiva Uta Sadashiva Iti Trayim Etam Tisro Vibhidushi Gunatma Trayam Iva
न वा प्राणो न वा वायुर्न हि देवो न दिक् क्वचित्। न वा ज्योतिर्न वा चन्द्रो न सूर्यो न च वह्निकृत्। न वा ब्रह्मा विष्णुः शिव इति भिदा कल्पिता बुधैः त्वमेकः शेषस्त्वं यदवसितमन्यत् कथमिह॥
Na Va Prano Na Va Vayur Na Hi Devo Na Dik Kvachit Na Va Jyotir Na Va Chandro Na Suryo Na Cha Vahnikrit Na Va Brahma Vishnuh Shiva Iti Bhida Kalpita Budhaih Tvamekah Sheshastvam Yadavasitam Anyat Katham Iha
शिवो नाम स्वेदं भवतु नम ईशाय च नमः शिवायेत्यादिभिः सततमभिधानैः प्रतिदिनम्। नमःशम्भो तेऽस्तु प्रमथपतये तेऽस्तु हर ते नमो भर्गाय त्वं शरणद शरण्यः शरणदः॥
Shivo Nama Svedam Bhavatu Nama Ishaya Cha Namah Shivayetyadibhih Satatam Abhidhanaith Pratidinam Namah Shambho Testu Pramathapataye Testu Hara Te Namo Bhargaya Tvam Sharanada Sharanyah Sharanadah
नमो नेदिष्ठाय प्रियदव दविष्ठाय च नमो नमः क्षोदिष्ठाय स्मरहर महिष्ठाय च नमः। नमो वर्षिष्ठाय त्रिनयन यविष्ठाय च नमो नमः सर्वस्मै ते तदिदमतिसर्वाय च नमः॥
Namo Nedishthaya Priyadava Davishthaya Cha Namo Namah Kshodishthaya Smarahara Mahishthaya Cha Namah Namo Varshishthaya Trinayana Yavishthaya Cha Namo Namah Sarvasmai Te Tadidam Atisarvaya Cha Namah
बहुलरजसे विश्वोत्पत्तौ भवाय नमो नमः प्रबलतमसे तत्संहारे हराय नमो नमः। जनसुखकृते सत्त्वोद्रिक्तौ मृडाय नमो नमः प्रमहसि पदे निस्त्रैगुण्ये शिवाय नमो नमः॥
Bahula Rajase Vishvotpattau Bhavaya Namo Namah Prabala Tamase Tat Samhare Haraya Namo Namah Jana Sukhakrite Sattvodrikau Mridaya Namo Namah Pramahasi Pade Nistraigunye Shivaya Namo Namah
कृशपरिणति चेतः क्लेशवश्यं क्व चेदं क्व च तव गुणसीमोल्लङ्घिनी शश्वदृद्धिः। इति चकितममन्दीकृत्य मां भक्तिराधाद् वरद चरणयोस्ते वाक्यपुष्पोपहारम्॥
Krishaparinati Chetah Kleshavashyam Kva Chedam Kva Cha Tava Gunaseemollanghini Shashvad Riddhih Iti Chakitam Amandikritya Mam Bhaktiradhad Varada Charanayoste Vakyapushpopahaaram
असितगिरिसमं स्यात् कज्जलं सिन्धुपात्रे सुरतरुवरशाखा लेखनी पत्रमुर्वी। लिखति यदि गृहीत्वा शारदा सर्वकालं तदपि तव गुणानामीश पारं न याति॥
Asitagirisamam Syat Kajjalam Sindhupaatre Surataru Varashakha Lekhani Patram Urvi Likhati Yadi Griheetva Sharada Sarvakalam Tadapi Tava Gunanam Isha Param Na Yaati
अतीतः पन्थानं तव च महिमा शंकर पराः शक्तयः सर्वेषां तव च शरणागत्य कथय। भवाय त्वं भव्यो भविता भवितव्यानुगतये नमस्ते नित्याय त्रिगुणफलदाय श्रीशिवाय॥
Atitah Panthanam Tava Cha Mahima Shankara Parah Shaktayah Sarvesham Tava Cha Sharanaagatya Kathaya Bhavaya Tvam Bhavyo Bhavita Bhavitavyanuga Taye Namaste Nityaya Trigunaphaladaya Shrishivaya
गुणानीतं तत्त्वं गुणनियमितं चापि गुणिनः समस्तं गुह्यं ते सकलमपि विज्ञेयमखिलम्। शरण्यः श्रीकण्ठ शरणद तव त्वच्चरणयोः कदा नामोद्धारः कथमिह मदीयो भविता॥
Gunanitam Tattvam Gunaniyamitam Chapi Guninah Samastam Guhyam Te Sakalamapi Vijneyam Akhilam Sharanyah Shrikantha Sharanada Tava Tvaccharanayoh Kada Namoddhaarah Kathamiha Madiyo Bhavita
महेशान्नापरो देवो महिम्नो नापरा स्तुतिः। अघोरान्नापरो मन्त्रो नास्ति तत्त्वं गुरोः परम्॥
Maheshannaparo Devo Mahimno Napara Stutih Aghoranna Paro Mantro Nasti Tattvam Guroh Param
दीक्षा दानं तपस्तीर्थं ज्ञानं यागादिकाः क्रियाः। महिम्नस्तव पाठस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्॥
Diksha Danam Tapas Tirtham Jnanam Yagadikah Kriyah Mahimnastava Pathasya Kalam Narhanti Shodashim
कुसुमदशननामा सर्वगन्धर्वराजः शशिधरवरमौलेर्देवदेवस्य दासः। स खलु निजमहिम्नो भ्रष्ट एवास्य रोषात् स्तवनमिदमकार्षीद् दिव्यदिव्यं महिम्नः॥
Kusumadashananamaa Sarvagandharvarajah Shashidhara Varamauler Devadevasya Dasah Sa Khalu Nijamahimno Bhrishta Evasya Roshat Stavanam Idamakaarsheed Divyadivyam Mahimnah
सुरवरमुनिपूज्यं स्वर्गमोक्षैकहेतुं पठति यदि मनुष्यः प्राञ्जलिर्नान्यचेताः। व्रजति शिवसमीपं किन्नरैः स्तूयमानः स्तवनमिदममोघं पुष्पदन्तप्रणीतम्॥
Suravara Munipujyam Svargamokshaika Hetum Pathati Yadi Manushyah Pranjalir Nanyachetah Vrajati Shivasamipam Kinnaraih Stuyamanah Stavanam Idamamogham Pushpadanta Pranitam
आसमाप्तमिदं स्तोत्रं पुण्यं गन्धर्वभाषितम्। अनौपम्यं मनोहारि शिवमीश्वरवर्णनम्॥
Aasamaaptam Idam Stotram Punyam Gandharva Bhashitam Anaupamyam Manohari Shivam Ishvara Varnanam
इत्येषा वाङ्मयी पूजा श्रीमच्छङ्करपादयोः। अर्पिता तेन देवेशः प्रीयतां मे सदाशिवः॥
Ityesha Vanmayi Puja Shrimachchhankarapadayoh Arpita Tena Deveshah Priyatam Me Sadashivah