Narayana Kavacham
नारायण कवचम् • नारायणकवचम्
About
The Narayana Kavacham is one of the most powerful protective hymns found in the Srimad Bhagavatam. It was taught by Vishwarupa to Indra before the battle with Vritra. This divine armor invokes Lord Vishnu in his various incarnations and forms to protect the devotee from all directions and all dangers. It is considered highly effective for protection against all kinds of evil forces, enemies, diseases, and calamities. The kavach also invokes the divine weapons and associates of Lord Vishnu for complete protection.
नारायण कवचम् श्रीमद्भागवतम् में पाए जाने वाले सबसे शक्तिशाली सुरक्षात्मक स्तोत्रों में से एक है। यह विश्वरूप द्वारा वृत्रासुर के साथ युद्ध से पहले इंद्र को सिखाया गया था। यह दिव्य कवच भक्त को सभी दिशाओं और सभी खतरों से बचाने के लिए भगवान विष्णु के विभिन्न अवतारों और रूपों का आह्वान करता है। यह सभी प्रकार की बुरी शक्तियों, शत्रुओं, रोगों और आपदाओं से सुरक्षा के लिए अत्यधिक प्रभावी माना जाता है।
Quick Reference
Benefits
- Complete protection from all negative forces and evil entities
- Shield against black magic, evil spirits, and demonic influences
- Protection from enemies, both visible and invisible
- Victory in battles and conflicts
- Removal of fear and anxiety
- Protection during travel and dangerous situations
- Cure from diseases caused by supernatural forces
- Attainment of Lord Vishnu's divine grace
- Spiritual progress and ultimate liberation
When to Recite
| Days | Thursday, Ekadashi, Saturdays, Dwadashi |
| Times | Early morning (Brahma Muhurta), Before sunrise, Before sleeping |
| Occasions | Ekadashi Vrat, Vishnu festivals, Before important undertakings, During difficulties, Before travel |
| Recommended Count | 1, 3, 7, or 108 times daily |
Verses
ॐ शान्ताकारं भुजगशयनं पद्मनाभं सुरेशम्। विश्वाधारं गगनसदृशं मेघवर्णं शुभाङ्गम्। लक्ष्मीकान्तं कमलनयनं योगिभिर्ध्यानगम्यम्। वन्दे विष्णुं भवभयहरं सर्वलोकैकनाथम्॥
Om shaantaakaaram bhujagashayanam padmanaabham suresham | Vishvaadhaaram gaganasadrisham meghavarnam shubhaangam | Lakshmeekaantam kamalanayanam yogibhirdhyaanagamyam | Vande vishnum bhavabhayaharam sarvalokaikanaatham ||
राजोवाच - यया गुप्तः सहस्राक्षः सवाहान्रिपुसैनिकान्। क्रीडन्निव विनिर्जित्य त्रिलोक्या बुभुजे श्रियम्॥
Raajovaacha - Yayaa guptah sahasraakshah savaahaanripusainikaan | Kreedanniva vinirjitya trilokya bubhuje shriyam ||
भगवंस्तन्ममाख्याहि वर्म नारायणात्मकम्। यथाऽऽततायिनः शत्रून्येन गुप्तोऽजयन्मृधे॥
Bhagavanstanmamaakhyaahi varma naaraayanaatmakam | Yathaatataayinah shatroon yena gupto'jayanmridhe ||
श्रीशुक उवाच - वृतः पुरोहितस्त्वाष्ट्रो महेन्द्रायानुपृच्छते। नारायणाख्यं वर्माह तदिहैकमनाः शृणु॥
Shree Shuka uvaacha - Vritah purohitastvashtro mahendraayaanuprichchhate | Naaraayanaakhyam varmaaha tadihaika manaah shrinu ||
विश्वरूप उवाच - धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुखः। कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यतः शुचिः॥
Vishvaroopa uvaacha - Dhautaanghripaaniraachamya sapavitra udanmukhah | Kritasvaangakaranyaaso mantraabhyaam vaagyatah shuchih ||
नारायणपरं वर्म सन्नह्येद्भय आगते। पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि॥
Naaraayanapanam varma sannahyedbhaya aagate | Paadayorjaanunorooorvoorudare hridyathorasi ||
मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंकारादीनि विन्यसेत्। ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा॥
Mukhe shirasyaanupoorvyaadomkaaraadeeni vinyaset | Om namo naaraayanaayeti viparyayamathapi vaa ||
करन्यासं ततः कुर्यात्द्वादशाक्षरविद्यया। प्रणवादियकारान्तमङ्गुल्यङ्गुष्ठपर्वसु॥
Karanyaasam tatah kuryaatdvaadashaaksharavidyayaa | Pranavaadiyakaaraantamangulyangushtha parvasu ||
न्यसेद्धृदय ओंकारं विकारमनु मूर्धनि। षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया दिशेत्॥
Nyaseddhridaya omkaaram vikaaramanu moordhani | Shakaanam tu bhruvormadhye nakaaram shikhayaa dishet ||
वेकारं नेत्रयोर्युञ्ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु। मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद्बुधः॥
Vekaaram netrayoryunjyaannakaaram sarvasandhishu | Makaaramastramuddishya mantramoortir-bhaved-budhah ||
सविसर्गं फडन्तं तत्सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत्। ॐ विष्णवे नम इति॥
Savisargam phadantam tatsarvadiksu vinirdishet | Om vishnave nama iti ||
आत्मानं परमं ध्यायेद्ध्येयं षट्शक्तिभिर्युतम्। विद्यातेजस्तपोमूर्तिमिमं मन्त्रमुदाहरेत्॥
Aatmaanam paramam dhyaayeddhyeyam shatshaktibhiryutam | Vidyaatejastapomoortirimam mantramudaaharet ||
ॐ हरिर्विदध्यान्मम सर्वरक्षां न्यस्ताङ्घ्रिपद्मः पतगेन्द्रपृष्ठे। दरारिचर्माशिगदेषुचापाशान्दधानोऽष्टगुणोऽष्टबाहुः॥
Om hariridadhyaanmama sarvaraksham nyastaanghripadmah patagendrprishthe | Daraaricharmashigadeshuchapaashaandadhaano'shtaguno'shtabaahuh ||
जलेषु मां रक्षतु मत्स्यमूर्तिर्यादोगणेभ्यो वरुणस्य पाशात्। स्थलेषु मायावटुवामनोऽव्यात्त्रिविक्रमः खेऽवतु विश्वरूपः॥
Jaleshu maam rakshatu matsyamoortiryadoganebhyo varunasya paashaat | Sthaleshu maayaavatuvaaman'vyaattrivikramah khe'vatu vishvaroopah ||
दुर्गेष्वटव्याजिमुखादिषु प्रभुः पायान्नृसिंहोऽसुरयूथपारिः। विमुञ्चतो यस्य महाट्टहासं दिशो विनेदुर्न्यपतंश्च गर्भाः॥
Durgeshvatavyaajimukhaadishu prabhuh paayaannrisimho'surayoothapahrih | Vimunchato yasya mahaattahaasam disho vinedurnyapatamshcha garbhaah ||
रक्षत्वसौ माध्वनि यज्ञकल्पः स्वदंष्ट्रयोन्नीतधरो वराहः। रामोऽद्रिकूटेष्वथ विप्रवासे सलक्ष्मणोऽव्याद्भरताग्रजोऽस्मान्॥
Rakshatvasau maadhvani yajnakalpah svadamshtrayoneetadharo varaahah | Raamo'drikooteshvatha vipraavaase salakshmano'vyaadbharatagrajo'smaan ||
मामुग्रधर्मादखिलात्प्रमादान्नारायणः पातु नरश्च हासात्। दत्तस्त्वयोगादथ योगनाथः पायाद्गुणेशः कपिलः कर्मबन्धात्॥
Maamugradharmaadakhilaatpramaadaannaarayanah paatu narashcha haasaat | Dattastvayogaadatha yoganaathah paayaadguneeshah kapilah karmabandhaath ||
सनत्कुमारो वतु कामदेवाद्धयशीर्षा मां पथि देवहेलनात्। देवर्षिवर्यः पुरुषार्चनान्तरात्कूर्मो हरिर्मां निरयादशेषात्॥
Sanatkumaaro vatu kaamadevaadddhyasheersha maam pathi devahelanaat | Devarshivaryah purushaarcha naantaraatkoormo harirmaam nirayaadasheshaat ||
धन्वन्तरिर्भगवान्पात्वपथ्याद्द्वन्द्वाद्भयादृषभो निर्जितात्मा। यज्ञश्च लोकादवताज्जनान्ताद्बलो गणात्क्रोधवशादहीन्द्रः॥
Dhanvantarirbhagavaanpaatvapathyaaddvandvaadbhayaadrishabho nirjitaatmaa | Yajnashcha lokaadavataajjanaantaadbalo ganaatkrodhavashaddaheendrah ||
द्वैपायनो भगवानप्रबोधाद्बुद्धस्तु पाषण्डगणप्रमादात्। कल्किः कलेः कालमलात्प्रपातु धर्मावनायोरुकृतावतारः॥
Dvaipaayano bhagavaanaprabodhaadbuddhstu paashandaganapramaadaat | Kalkih kaleh kaalamalaatprapaatu dharmaavanaayorukritaavatarah ||
मां केशवो गदया प्रातरव्याद्गोविन्द आसङ्गवमात्तवेणुः। नारायणः प्राह्ण उदात्तशक्तिर्मध्यन्दिने विष्णुररीन्द्रपाणिः॥
Maam keshavo gadayaa praataravyaadgovinda aasangavamattavenuh | Naarayanah praahna udaattashaktirmadhyandine vishnurareendrapaanih ||
देवोऽपराह्णे मधुहोग्रधन्वा सायं त्रिधामावतु माधवो माम्। दोषे हृषीकेश उतार्धरात्रे निशीथ एकोऽवतु पद्मनाभः॥
Devo'paraahne madhuhogradhanvaa saayam tridhaamaavatu maadhavo maam | Doshe hrisheekesha utaardharatre nisheeth eko'vatu padmanaabhah ||
श्रीवत्सधामापररात्र ईशः प्रत्यूष ईशोऽसिधरो जनार्दनः। दामोदरोऽव्यादनुसन्ध्यं प्रभाते विश्वेश्वरो भगवान्कालमूर्तिः॥
Shreevatsadhaamaapararaatra eeshah pratyoosha eesho'sidharo janaardanah | Daamodaro'vyaadanusandhyam prabhaate vishveshvaro bhagavaankaalamortih ||
चक्रं युगान्तानलतिग्मनेमि भ्रमत्समन्ताद्भगवत्प्रयुक्तम्। दन्दग्धि दन्दग्ध्यरिसैन्यमाशु कक्षं यथा वातसखो हुताशः॥
Chakram yugaantaanalatigmanemi bhramatsamantaadbhagavatprayuktam | Dandagdhi dandagdhyarisainyamaashu kaksham yathaa vaatasakho hutaashah ||
गदेऽशनिस्पर्शनविस्फुलिङ्गे निष्पिण्ढि निष्पिण्ढ्यजितप्रियासि। कूष्माण्डवैनायकयक्षरक्षोभूतग्रहांश्चूर्णय चूर्णयारीन्॥
Gade'shanisparshanavisphulingee nishpindhi nishpindhyajitapriyaasi | Kooshmaandavainaayakayaksharaksho-bhootagrahaanshchoornaya choornayaareen ||
त्वं यातुधानप्रमथप्रेतमातृपिशाचविप्रग्रहघोरदृष्टीन्। दरेन्द्र विद्रावय कृष्णपूरितो भीमस्वनोऽरेर्हृदयानि कम्पयन्॥
Tvam yaatudhaanaprmathapreetamaatr-pishaachavipragrahaghoradrishtteen | Darendra vidraavaya krishnapoorito bheemasvano'rerhridayaani kampayan ||
त्वं तिग्मधारासिवरारिसैन्यमीशप्रयुक्तो मम छिन्धि छिन्धि। चर्मञ्छतचन्द्र छादय द्विषामघोनां हर पापचक्षुषाम्॥
Tvam tigmadhaaraasivararisainyameeshaprayukto mama chhindhi chhindhi | Charmanchhatachandra chhhadaya dvishaama-ghonaam hara paapachakshushaam ||
यन्नो भयं ग्रहेभ्यो भूत्केतुभ्यो नृभ्य एव च। सरीसृपेभ्यो दंष्ट्रिभ्यो भूतेभ्योंऽहोभ्य एव च॥ सर्वाण्येतानि भगवन्नामरूपास्त्रकीर्तनात्। प्रयान्तु सङ्क्षयं सद्यो ये नः श्रेयःप्रतीपकाः॥ गरुडो भगवान्स्तोत्रस्तोभश्छन्दोमयः प्रभुः। रक्षत्वशेषकृच्छ्रेभ्यो विष्वक्सेनः स्वनामभिः॥ सर्वापद्भ्यो हरेर्नामरूपयानायुधानि नः। बुद्धीन्द्रियमनःप्राणान्पान्तु पार्षदभूषणाः॥ यथा हि भगवानेव वस्तुतः सद्सच्च यत्। सत्यनानेन नः सर्वे यान्तु नाशमुपद्रवाः॥ इति श्रीनारायणकवचं सम्पूर्णम्॥
Yanno bhayam grahebhyo bhootkethubhyo nribhya eva cha | Sareesripebhyo damshtribhyo bhootebhyo'hobhya eva cha || Sarvaanyetaani bhagavannaamaroopaastrakirttanaat | Prayaantu sanksayam sadyo ye nah shreyahprateepakah || Garudo bhagavaanstotrastobhashchandomayah prabhuh | Rakshtvasheshakrchchhrebhyo vishvaksenah svanaambhih || Sarvaapadbhyo harernaamaroopayanaayudhaani nah | Buddhdeendriyamanahpraanaan paantu paarshadabhooshanaah || Yathaa hi bhagavaaneva vastutah sadasachcha yat | Satyanaanena nah sarve yaantu naashamupadravaah || Iti shree naarayana kavacham sampoornam ||
